-
परमेश्वर दयाळू आहे आणि श्रेष्ठ उपकारकर्ता आहे, यात तिळमात्र शंका नाही. मानवजातीला त्याने मोठ्यांत मोठे असे काही दिले असेल, तर ती म्हणजे वाणी. आता बोलता आल्यावर माणूस ही कला आत्मसात करणारच. पूर्वी मनुष्यप्राण्याच्या वैभवकाळी वक्तृत्वकला ही तत्त्वज्ञ, कवी, नट आणि शास्त्रज्ञ यांच्यापुरतीच मर्यादित होती. पण पुढे मनुष्यजातीचा ऱ्हास होऊ लागला आणि वक्तृत्वकला ही भाषण करणे, या दशेप्रत येऊन पोहोचली. त्यातच अनेक राष्ट्रांच्या घटनांनी भाषणस्वातंत्र्याचा उद्घोष केला आणि 'भाषण देणे' हा प्रत्येक माणूसप्राण्याचा हक्क ठरला. जेवणाच्या टेबलापासून कोपऱ्यावरच्या सभेपर्यंत कोणीही उभे राहून भाषण करावे : बंधू-भगिनींनो!... आता तर लोक निवडून येण्यासाठी भाषणे करतात, का भाषणे करण्यासाठी निवडून येतात, असा प्रश्न आपल्यापुढे उभा राहतो. बरे, ज्या कोणाला विनो… पुढे वाचा »
RamataramMarquee
‘प्लरिबस’च्या निमित्ताने... ‘सह नौ भुनक्तु’ व्यवस्थांचा मागोवा - ३. समूहाची ओळख       ‘प्लरिबस’च्या निमित्ताने... - २ : समूहजीवी       ‘प्लरिबस’च्या निमित्ताने... - १ : प्रास्ताविक       आकलनाच्या कलाने...       हेलन ऑफ ट्रॉय – एक आकलन: ७. मिथ्यकथांची प्रतिबिंबे (उत्तरार्ध)       हेलन ऑफ ट्रॉय – एक आकलन: ६. मिथ्यकथांची प्रतिबिंबे (पूर्वार्ध)       हेलन ऑफ ट्रॉय – एक आकलन: ५. काही बिंदू आणि एक आलेख       हेलन ऑफ ट्रॉय – एक आकलन: ४. ट्रॉयचे युद्ध       हेलन ऑफ ट्रॉय – एक आकलन: ३. पॅरिस आणि हेलन      
Indexes Menu_Desktop
| संपूर्ण सूची : |
बुधवार, १० जून, २०२६
भाषण देण्याचा प्रकार
Labels:
अनुभव,
पांढर्यावर काळे,
पुस्तक,
व्यंकटेश माडगूळकर
याची सदस्यत्व घ्या:
पोस्ट (Atom)
